ಎಂ.ವಿ. ಶಶಿಭೂಷಣ ರಾಜು ಬರೆದ ಈ ಭಾನುವಾರದ ಕತೆ “ಗಾಂಧಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲ”
ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನಾವು ಏನೂ ಮಾತನಾಡದೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪರಸ್ಪರ ಇರುವಿಕೆಯೇ ನಮಗೆ ಒಂದು ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಗಾಂಧಿ ಏನೋ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡವನಂತೆ ನನಗೂ ಹೇಳದೆ ಎದ್ದು ಬಿರಬಿರನೆ ನಡೆದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ಹೊರಟನೆಂದರೆ, ಯಾರಿಗೂ ಇಂತಹ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದರ್ಥ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಗಡಿಯಾರ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ಸೆಲ್ಫೋನ್ ಒಂದನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. “ಫೋನ್ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿ ಸಾಕು” ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಇಬ್ಬರೇ ಇದ್ದಾಗ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಫೋನ್ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ—ಟೈಮ್ ನೋಡಲು ಬಿಟ್ಟರೆ!
ಎಂ.ವಿ. ಶಶಿಭೂಷಣ ರಾಜು ಬರೆದ ಈ ಭಾನುವಾರದ ಕತೆ “ಗಾಂಧಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲ”


