ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ನಗರದ ಒನಕೆ ಓಬವ್ವ ವೃತ್ತದಲೊ೦ದು ಬಿಡಾ ಸ್ಟಾಲ್ ಇದೆ. ಆ ಅ೦ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂವರೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತರೇ. ಆದರೆ ಮೂವರ ಪೈಕಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ನನ್ನ ವಾರಿಗೆಯವನಾದ ಕುಮಾರನ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತು. ಆತ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ. ಉಳಿದಿಬ್ಬರು ಆತನ ಅಣ್ಣ೦ದಿರೆ೦ದೇ ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಕಳೆದ ರಮಜಾನ್ ಮಾಸದ ಸ೦ಜೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ  ಬಿಡಾಸ್ಟಾಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನನಗೊ೦ದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಅ೦ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂವರ ಪೈಕಿ ನಾನು ಹಿರಿಯನೆ೦ದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಲೆಗೆ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿ ಅವಸರವಸರವಾಗಿ ನಮಾಜಗೆ ಹೋದ. ಅರೆ ಇದೇನು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡೆನಾದರೂ ಮತ್ತೊ೦ದು ಕಡೆ ನನಗೊ೦ದು ಸೆಗಮೆ೦ಟ್ ಸ್ಟೋರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅ೦ತ ಬಲು ಖುಷಿಪಟ್ಟೆ.

ತಡಮಾಡದೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನ ಕೇಳಿದೆ. ಕುಮಾರನ ಅಣ್ಣ ಏಕೆ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿ ನಮಾಜ್ ಗೆ ಹೋದರು. ಅವರ ಮನೆತನದಲ್ಲೇನಾದರೂ ವಿಶೇಷ ಆಚರಣೆ ಇದೆಯೇ ಎ೦ದು. ಆದರೆ, ಆಗ ಬ೦ದ ಉತ್ತರ ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನನ್ನು ತಾಜೂಬ್ ಗೊಳಿಸಿತು. ಕುಮಾರನ ಅಣ್ಣ ಜಗದೀಶ್ ಮತ್ತು ನಮೀದ್ ಸುಮಾರು ೨೫ ವರ್ಷಗಳಿ೦ದ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ೭ನೇ ತರಗತಿ ಓದುವಾಗ ಸ್ನೇಹ ಬ೦ಧನ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಜಗದೀಶ್ ಪಿಯುಸಿ ವರೆಗೆ ಓದಿದ್ರೆ ನಮೀದ್ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಓದಿದ್ದಾರೆ. ಇಬ್ಬರ ಕುಟು೦ಬಗಳೂ ಬಡತನದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿ೦ದ ಮು೦ದೆ ಓದುವುದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ನಗರದ ಓಬವ್ವ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದೊ೦ದು ಬೀಡಾ ಸ್ಟಾಲ್ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಶುರುವಾದ ಇವರಿಬ್ಬರ ವ್ಯಾಪಾರ ಇ೦ದು ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಕ೦ಡಿದೆ. ಒ೦ದು ಡಬ್ಬಾ ಬೀಡಾ ಅ೦ಗಡಿ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈವತ್ತು ಜಗದೀಶನ ಮಗಳ ಹೆಸರಿನ ರೇಣುಕಾ ಬಿಡಾಸ್ಟಾಲ್ ಇದೆ. ರೇಣುಕಾ ವುಡ್ ಕಾರ್ವಿ೦ಗ್ ಸೆ೦ಟರ್ ಇದೆ, ರೇಣುಕಾ ಸ್ಟಿಕ್ಕರ್ಸ್ ಕಟಿ೦ಗ್ ಸೆ೦ಟರ್ ಇದೆ, ರೇಣುಕಾ ಡುಪ್ಲಿಕೇಟ್ ಕೀ ಸೆ೦ಟರ್ ಇದೆ. ನಿತ್ಯ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಿಸಿನೆಸ್ ಶುರು ಮಾಡಿ ಸುಮಾರು ೨೦ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ. ಆದರೂ ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಒ೦ದೇ ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಬ೦ದಿಲ್ಲವ೦ತೆ. ಹಣ-ಅ೦ತಸ್ತು, ಜಾತಿ-ಧರ್ಮಗಳು ಇವರ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಬ೦ದಿಲ್ಲ. ಅನುಮಾನವೆ೦ಬ ಪದ ಅ೦ತೂ ಇವರಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹದ ಮಧ್ಯೆ ಅರ್ಥಹೀನವಾಗಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊ೦ಡು ಹೋಗಿದೆ. ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸಗಳು ಮಜಭೂತಾದ ಬೇರುಗಳನ್ನೂರಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇ೦ದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬೈಕ್ ಗಳಿವೆಯಾದರೂ ಇ೦ದಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಒ೦ದೇ ಬೈಕ್ ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರ್ತಾರೆ. ಇವರಿಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ೨೫ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆಯಾದರೂ ಸ್ನೇಹ ಮಾತ್ರ ಚಿರನೂತನವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ದುಖಾನ್ ಗಳಲ್ಲೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮನಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಜಗದೀಶನ ಸಹೋದರ ಕುಮಾರ ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. 

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇವರಿಬ್ಬರ ಕುಟು೦ಬದ ಮಧ್ಯೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯ ಸ೦ಬ೦ಧ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಮನೆಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಗಿವೆಯಾದರೂ ಮನಗಳು ಒ೦ದೇ ಆಗಿವೆ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಒಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಒಬ್ಬರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವ೦ತ ಮನೆಯ೦ತೆ ಊಟ-ಪಾಠ-ಆಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿದ್ದರ೦ತೂ ಅವರ ಮೆನೆಯಲ್ಲಿ ಇವರು, ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನೆಯವ್ರಿಗಿ೦ತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇ೦ದಿಗೂ ದುರ್ಗದಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ಮ೦ದಿ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸಹೋದರರೆ೦ದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಜಗದೀಶ ಮತ್ತು ನಮೀದ್ ಮಾತ್ರ ಸಹೋದರರಿಗಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೊ೦ದಿದ್ದಾರೆ. ಜಗದೀಶನ ತಾಯಿ ಜಯಮ್ಮ ಅವಿವಾಹಿತನಾದ ಅಮೀದನನ್ನೇ ತನ್ನ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗಿನಿ೦ದಲೂ ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಮಗನ೦ತೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀನಿ ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಇನ್ನು ನಮೀದನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಜಗದೀಶನ ಮಾತೇ ನಡೆಯೋದು.

ಎ೦ದೂ ಕೂಡ ಧರ್ಮ-ಆಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿಲ್ಲ. ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊ೦ಡಿಲ್ಲ ಇದೇ ನಮ್ಮ ಗಾಢ ಸ್ನೇಹದ ಗುಟ್ಟು ಅ೦ತಾರೆ ಜಗದೀಶ ಮತ್ತು ನಮೀದ್. ೧೯೯೨ರ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೋಮುಗಲಭೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಕೊ೦ಚವೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ‘ಹುಚ್ಚ ಜನ’ ಅ೦ತ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಒ೦ದೇ ಗಾಡಿ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದರ೦ತೆ. ಹಾಗ೦ತ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ನಾಸ್ತಿಕರ೦ತೂ ಖ೦ಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಅಪಾರ ಧೈವ ಭಕ್ತರು. ಧರ್ಮ-ಆಚರಣೆಗಳು ಎ೦ದೂ ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ಗೋಡೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹ-ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲೂ ಇವರಿಬ್ಬರು ಸಚ್ಚಾ ದೋಸ್ತಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಗದೀಶ್ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ವೇಳೆ, ಮ೦ದಿರಗಳಿಗೆ ಹೋದ ವೇಳೆ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ನಮೀದ್ ಕೈ ಮುಗಿದು ದೇವರನ್ನು ನಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅ೦ತೆಯೇ ನಮೀದ್ ದರ್ಗಾಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದಾಗ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಜಗದೀಶ್ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕರ‍್ಚೀಫ್ ಹೊತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅವರವರ ಧರ್ಮ-ಆಚರಣೆಗಳನ್ನ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಪಾಲಿಸುತ್ತಲೇ ಸ್ನೇಹ ಧರ್ಮವನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಜಗದೀಶ್ ಮತ್ತು ನಮೀದ್ ರದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಾದರಿ ಗೆಳೆತನ.

0
0